Βασίλης Λιόγκας

Archive for Απρίλιος, 2026

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Πρωινή”

“Η Έκθεση του Μονόπετρου, με τις αριστουργηματικές φωτογραφίες του Αχ. Σαββόπουλου: Μια ευκαιρία μας δίνει να περιηγηθούμε στο έργο της Φύσης όταν το ανθρώπινο βλέμμα το αιχμαλωτίζει θεωρώντας το μοναδικό και ανεπανάληπτο.

Εισαγωγική ομιλία Β. Λιόγκα, για την Έκθεση του Μονόπετρου, με τις αριστουργηματικές φωτογραφίες του Αχιλλέα Σαββόπουλου και τη στήριξη του Δήμου Καβάλας

Μια έκκληση είναι ουσιαστικά, αγωνιώδης μάλιστα, και μαζί μια αυθόρμητη λαϊκή παρέμβαση ξεχωριστών δημιουργικών ανθρώπων, για συνέργειες στην δημιουργία μιας καλύτερης, ποιοτικότερης ζωής, με σεβασμό στο φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο της πόλης μας, που διαθέτει ακόμη μεγάλη προίκα μοναδικοτήτων για να πιαστούμε.

Πίσω από τον υποτιθέμενο αθώο όρο «αξιοποίηση» του δημόσιου χώρου, κρύβεται ο σφετερισμός  των φυσικών πόρων με πολλούς εφευρετικούς τρόπους. Κρύβεται ο ατομισμός και ο διαρκής προσανατολισμός στην μεγαλομανή δήθεν “ανάπτυξη των επενδυτών και των μεγάλων επενδύσεων” που έχει φέρει θλιβερά αποτελέσματα παρακμής και στρεβλής ανάπτυξης μακριά από τις λαϊκές ανάγκες. Η φύση είναι η πηγή όλης της ζωής, ο δημιουργός μας, αλλά συνεχίζουν κάποιοι να την εκμεταλλεύονται σαν ένα σούπερ μάρκετ που πρέπει να βγάλει χρήματα. Και η αλλαγή χρήσης γης είναι το εργαλείο. Απέναντι στις τρέχουσες μοδάτες μορφές των ευκαιριών των golden boys αναδύονται δυνατότητες αντίστασης­ και δημιουργικών εναλλακτικών λύσεων πέρα από τις σύγχρονες μορφές κυριαρχίας στις σημερινές πόλεις. Ουσιαστικά εκδηλώσεις «επανάκτησης της πόλης» που συχνά εφευρίσκουν μια κουλτούρα μοιράσματος, για να διεκδικήσουν τη δική τους πόλη, οργανώνοντας οι ίδιοι οι πολίτες την κοινή τους ζωή. Είναι παρόντες εδώ σήμερα.

Δεν υπάρχει χρόνος για αδιαφορία και εφησυχασμό. Χρειάζεται κοινωνική εγρήγορση και συσπείρωση για διεκδίκηση και δημιουργία, για κοινή χρήση ανοιχτού δημόσιου χώρου. Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή αναπτυξιακού προσανατολισμού, επικέντρωση στην ισόρροπη ανάπτυξη των τομέων της οικονομίας, με μικρές και πολλές διορθωτικές κινήσεις και με δυναμική διεκδίκηση των δικαιωμάτων των κατοίκων αυτού του τόπου, έστω για αρχή των βασικών, που κι αυτά τα στερούνται. Και εν προκειμένω, για την απόλαυση του δικαιώματος της ανάπαυσης και μαζί της αναψυχής στις ακτές μας, που δεν είναι εμπόρευμα, ούτε πρέπει να θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους, εν ονόματι μιας κάλπικης ανάπτυξης για λίγους.  Την απόλαυση σε έναν πράσινο κελαριστό παράδεισο με ανθρώπους, χωρίς τις οχληρές συνέπειες των δήθεν οργανωμένων πλάζ, σε έναν ιδιάζοντα χώρο, με άπλετη ελευθερία, ακατέργαστη φυσική ομορφιά και τον φλοίσβο της ακροθαλασσιάς:  και μαζί, το μοίρασμα ενός κοινού χώρου περιπάτου, συνάντησης, ονειροπόλησης, ρεμβασμού αλλά και δημιουργίας.

Στους πρωτοπόρους συλλόγους-πρότυπα λαϊκής αυτενέργειας, αυθορμητισμού και εθελοντισμού, ο κοινός χώρος δημιουργείται­ μέσω της συλλογικής εφευρετικότητας, και απαιτεί την ενεργό εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών ως συνδιαμορφωτή των σχετικών πρακτικών και πολιτικών. Και βέβαια, την στήριξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που ευτυχώς σήμερα είναι δίπλα μας.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η Φύση θα δώσει την τελική λύση.

Βασίλης Λιόγκας, 14/4/2026″